ดูหนังออนไลน์
COVID-19

ร่วมอาลัย! โควิดคร่าชีวิต หมอนักบุญแห่งภูเก็ต ‘นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์’

วงการแพทย์ร่วมอาลัย สูญเสียบุคลากรให้กับ “โควิด” อีกครั้ง คราวนี้เป็น หมอนักบุญแห่งภูเก็ต “หมอเล็ก” นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์ ซึ่งเป็นที่รู้จัก จากการเปิดคลินิกรักษาผู้ป่วยยากจนฟรี ไม่คิดค่าใช้จ่าย และยังทำโรงทานแจกข้าวสารถุง ให้คนที่ได้รับความเดือดร้อนจากวิกฤติโควิด

วันนี้ (4 มิ.ย.) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เฟซบุ๊กส่วนตัว ของผู้ที่ใช้ชื่อบัญชีว่า “ศักดิ์วุฒิ รัตตานุกูล” ได้โพสต์ข้อความแจ้งข่าว และแสดงความอาลัย ต่อการจากไปของ นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์ ซึ่งมีชื่อเสียงว่าเป็น “คุณหมอใจบุญ” ในภูเก็ต ซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 มิถุนายนที่ผ่านมา หลังจากติดเชื้อไวรัสโควิด-19 และเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ เมื่อหลายวันที่ผ่านมา โดยระบุว่า

“อาลัย นายแพทย์ประยูร”

เช้าวันที่ 2 มิถุนายน 2564 ได้รับแจ้งทางไลน์ว่า หมอเล็ก นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์ แพทย์ ม.อ.รุ่น 8 เพื่อนรักร่วมรุ่นของผม ที่ทำงานอยู่ภูเก็ต ติดเชื้อโควิด-19 ลงปอด ถูกส่งตัวไปรักษาตัวที่ รพ.สงขลานครินทร์ หลายวันมาแล้ว ได้จากไปอย่างสงบ

คุณหมอเล็ก เปิดคลินิกส่วนตัวที่ ป่าตอง อำเภอกระทู้ จังหวัดภูเก็ต ช่วงการระบาดของไข้โควิด-19 รอบแรกนั้น คลินิกคุณหมอ ได้ปรับเป็นโรงทาน แจกข้าวสารถุง ให้คนที่ได้รับความเดือดร้อน แต่ละวันมีคนมาเข้าคิวรับข้าวสารเป็นจำนวนมาก ติดต่อกันนับเดือน

ระยะหลัง ที่การระบาดของโรคเริ่มคลี่คลาย คุณหมอได้พยายามโปรโมทการท่องเที่ยวของจังหวัดภูเก็ต ด้วยการเดินทางไปถ่ายภาพ มุมสวย ๆ ของจังหวัด นำเสนอผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว มีคนเข้ามาชมจำนวนมาก และแชร์อย่างแพร่หลาย

ทุกวันตอนเช้า เพื่อน ๆ ในกลุ่มไลน์ แพทย์ ม.อ.รุ่น 8 จะได้ชมภาพสถานที่สวย ๆ และภาพที่คุณหมอไปร่ายรำไท้เก๊ก ออกกำลังกาย ตามชายหาดป่าตอง และหาดต่าง ๆ

วันนี้ ไม่มีเพื่อน ไม่มีภาพเหล่านั้นอีกแล้ว

ผมจึงขอเชิญเพื่อน ๆ ทุกท่าน ร่วมส่งเพื่อนสู่สุคติ ด้วยความอาลัยยิ่ง กับบทกลอนที่เขียนขึ้นจากใจ

#ขอให้เพื่อนๆทุกท่านปลอดภัยจากโรคร้ายนี้ครับ

“แสนใจหายสุดละห้อยเศร้าสร้อยหนัก  เมื่อเพื่อนรักจากไปไม่เหลียวหลัง สุดขมขื่นเหมือนมิฟื้นตื่นภวังค์ ยากจะยั้งน้ำตาพร่าไหลริน  เคยร่วมเรียนร่วมเล่นเป็นเพื่อนเที่ยว เคยกลมเกลียวแนบสนิทเป็นนิจสิน เคยต่างลาไปตามทางต่างชีวิน แต่มาสิ้นเพราะโรคภัยในป่าตอง

ครั้งโรคร้ายกรายกล้ำในย่ำแรก เพื่อนก็แจกข้าวสารเจือจานผอง คนยากไร้ได้ต่อลมสมใจปอง แต่เพื่อนต้องวิปโยคเพราะโรคนั้น เคยตื่นไวไปชายหาดวาดความหวัง 
โชว์พลังรอพลิกฟื้นคืนความฝัน หาดจะคึกตึกที่ร้างสว่างพลัน โรคน่าพรั่นจักสลายมลายไป

เจ้าไวรัสเหี้ยมโหดเหมือนโกรธหนัก มีชนักก่อกลแต่หนไหน จึงอาฆาตมาดร้ายให้กลายไกล เหลือทิ้งไว้แต่ความดีที่มีมา

ดวงวิญญาณโปรดรับรู้ผู้อยู่หลัง ร่วมจิตตั้งมุ่งมาดปรารถนา ขอไปสู่สุคตินั้นสวรรคา ไห้โหยหาความเป็นเพื่อนไม่เลือนราง

นพ.ศักดิ์วุฒิ รัตตานุกูล
2 มิถุนายน 2564

อ่านข่าวเพิ่มเติม